Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
OD 1980 ROKU AKTYWNOŚĆ HURAGANÓW W REJONIE ATLANTYKU WZROSŁA O 250%
SILNY WIATR I OPADY DESZCZU STANOWIĄ POWAŻNE ZAGROŻENIE,
ALE NAJWIĘKSZE ZNISZCZENIE NIESIE FALA POWODZIOWA…
Niepozorna burza tropikalna
przerodziła się w huragan Henry drugiej kategorii…
Tak donosi Krajowe Centrum ds. Huraganów…
Na trasie huraganu ma znaleźć się Annieville.
To poważne zagrożenie…
Henry wygląda jak piła tarczowa zbliżająca się do naszego wybrzeża…
Huragan ma uderzyć nieopodal Annieville.
Z tym cyklonem nie ma żartów.
Tu stacja meteorologiczna w Beaufort.
Krajowe Centrum ds. Huraganów wydało ostrzeżenie dla tego obszaru.
Powtarzam, wydano ostrzeżenie przed huraganem i falą sztormową.
Wiatr do 150 węzłów, wzrost poziomu wody o 18 metrów
i fala sztormowa licząca od 4 do 6 metrów.
Piętrzą się ostrzeżenia przed trudnymi warunkami pogodowymi…
Ratujmy naszą planetę.
Tylko tu spotkanie George’a, Gartha, Luke’a i Kate.
Ratujcie nas, ludziska.
97,8, stacja WVD…
MORDERCZY ŻYWIOŁ
ANNIEVILLE, KAROLINA POŁUDNIOWA 2 GODZINY I 14 MINUT DO UDERZENIA
Cześć, Ray. Co słychać?
Spoko. Dziś mam ochotę na coś zdrowego.
Może burgera?
Plaster pomidora to samo zdrowie.
Spoko, z dostawą się nie spieszy…
Zamykacie?
W tej chwili?
Ale…
To tylko lekka…
mżawka.
Ale sklepy spożywcze są otwarte?
W sumie mogłabym…
Mogę się przejść.
Dobra. Uważaj na siebie.
Ty też. Pa.
Do auta.
Dobrze.
- Musimy jechać. - Jasne.
Mam pół baku.
Rany, Dakota.
Nie powinnaś tu być.
- To niebezpieczne. - Potrzebuję jedzenia.
Wieki cię nie widziałem.
Od śmierci twojej mamy.
Mówią, że powinniśmy się ewakuować.
Mamy miejsce w aucie…
Solidne osiem i pół dla równego gościa, Rona Olsena!
Ron!
Ron.
Ron!
Ron?
Przestań się wydurniać.
Ron!
Mam was!
Płuca zawodowego pływaka.
Nie przestaje lać.
Ma tak padać przez trzy dni.
- A potem szkoła. - Wolę nie o tym nie myśleć.
Przynajmniej będzie co jeść.
Will, twoja kolej.
Czekaj. Luknę, czy nie ma aligatorów ani węży.
- Trzeba uważać. - Spoko.
Czysto. Można skakać.
Co wy robicie?
Złazić mi stamtąd, gnojki.
Na mokradłach są węże.
Dee nas pilnuje, panie Olson.
Dee was pilnuje.
A zauważy tam z góry mokasyna błotnego?
A kto, do diabła, zapłaci potem za lekarza?
Już wam mówię kto.
Billy Olson.
- Nie zabrałbyś nas do lekarza. - Coś ty powiedziała?
Co tam mamroczesz?
Nic, tak myślałem. Pakujcie się do wozu.
ZAKŁAD MIĘSNY W ANNIEVILLE 1 GODZINA I 22 MINUTY DO UDERZENIA
No dobra.
Otwórz się.
- Hej. - Lisa, ty jeszcze tutaj?
Nie na długo. Myślałam, że wszystko się zamyka.
Szef kazał mi jeszcze zawieźć jeden transport.
Ważne, że płaci za nadgodziny.
Gdzie Eric? Siedzi z tyłu?
Do zobaczenia, Bob.
- Uważaj na siebie. - Ty też.
Wiatr jest porywisty.
Fale mogą osiągnąć wysokość nawet dwóch metrów.
Nie, jeszcze nikomu nie mówiłam.
Lisa, skarbie.
Mamo, wstydzę się.
Ty się wstydzisz?
To on zostawił narzeczoną w ciąży.
I po co? Żeby zostać zawodowym pokerzystą?
Tak. I DJ-em.
Przeniosłaś się dla niego na drugi koniec kraju.
Wiedziałam.
Wystarczyło mi jedno spojrzenie na tego podłego gnoja.
Możemy o nim nie rozmawiać?
Skarbie, myślałaś o tym, co ci mówiłam?
- O czym? - O porodzie.
Może urodzisz w wodzie? Jak twoja siostra?
- Mamo. - Oczywiście w szpitalu.
Tak, w sali numer 202 na wielkim wygodnym łóżku
ze starannie wyselekcjonowaną muzyką w tle.
Zaraz. Czemu jeszcze nie wyjechałaś z miasta?
Zapowiada się poważna nawałnica.
Musiałam iść do pracy, nie miałam wyboru. Właśnie wyjeżdżam.
Ale jak? Zamknęli autostradę, wszystko zalane.
Co takiego?
Zamknęli autostradę.
Jedź na wyżej położony teren, kochanie.
MÓDLCIE SIĘ ZA NAS HENRY, WON
Szybko!
Dale, jak wygląda sytuacja?
Kiepsko.
Wszystkie ryby na południe od Bermudów uciekają na północ.
Będzie spora nawałnica.
Pędzi jak szalona.
- Zdążyłeś oznaczyć wszystkie? - Co ty.
Było ich za dużo, to pewnie przez ten sztorm.
Jak to za dużo?
Naliczyłem sześć żarłaczy tępogłowych i musiałem uciekać.
Szukają schronienia w ujściach rzek.
- Doktor Edwards? - Greg.
- Cześć. - Dzięki za cynk.
Drobiazg.
Jest źle?
HURAGAN HENRY KATEGORIA CZWARTA
Dobrze widzisz.
Gdyby była kategoria szósta, na bank by się kwalifikował.
To prawdziwy potwór.
- Jak go nazwali? - Huragan Henry.
Henry.
Masz lepszy pomysł?
Ted Bundy?
Muszę zadzwonić do siostrzenicy.
Dobra myśl.
- Hej. - Wszystko gra?
Tak, akurat…
Co tam?
Chciałem zapytać, czy masz jak wyjechać z miasta.
Mógłbym po ciebie podjechać.
Nie trzeba, zostaję.
To huragan kategorii piątej.
Możliwe, że uderzy w Annieville.
Dom może zawalić ci się na głowę,
a zamiast pokoju będziesz miała basen.
Brzmi nawet fajnie.
Sam przecież powiedziałeś:
„może”, „możliwe”.
Zawsze tak mówią, a potem nic się nie dzieje.
W domu jest bezpiecznie.
Nic mi nie grozi.
Wiem, że ci ciężko, Dakota. Codziennie brakuje mi twojej mamy.
Możesz zaszyć się w domu, ale ból nie zniknie.
Jesteś naprawdę kiepskim rodzicem.
Co poradzę? To dla mnie nowość.
Wiem.
Będę jak najszybciej.
Góra kilka godzin.
Stoi?
Stoi.
22 MINUTY DO UDERZENIA
Słuchacie mnie w ogóle?
Mówię wam, jak Bóg mi świadkiem,
jeszcze raz coś takiego odwalicie, a wrócicie prosto do bidula.
Gnojki zasrane.
Jesteście głupsi niż ustawa przewiduje.
Władze Annieville zarządziły obowiązkową ewakuację
i proszą mieszkańców o opuszczenie domów.
Fala sztormowa ma uderzyć w wybrzeże w ciągu godziny.
Sporo osób wyjeżdża.
- Najnowsze wiadomości… - Też wyjeżdżamy?
Ni cholery.
To tylko lekkie załamanie pogody.
Mocniej zawieje, trochę popada, a oni już robią w gacie ze strachu.
Słuchaj no.
Powiedziałam, że Brooke…
Zabieraj mi te paluchy sprzed twarzy!
Dziewczynki, wyjdźcie.
Próbujesz mnie sprowokować!
Wychodźcie.
- W żadnym razie. - Dzwońcie po policję.
Tak wyglądał huragan Henry zaledwie godzinę temu.
Kategoria druga.
Chwilę później napotkał ciepłe wody oceaniczne i proszę.
Kategoria piąta.
Świadkowie twierdzą, że dziś rano w Myrtle Beach
dwie osoby zostały zaatakowane przez rekina.
- Bierz ją! - Dorwę cię, mamo.
Moja mała.
- Coś ci pokażę. - Dobrze.
Widzisz? Tak jest stabilniej.
Łatwiej wycelować.
Jeszcze raz?
- Teraz ty. - Dobrze.
Dasz radę, Dakota.
Wyceluj w tatę.
O rany.
- Strzał w dziesiątkę. - Tak!
Trafiłaś.
Masz świetne oko.
A jak wybije okna?
Hartowane szkło.
Sam to cudo montowałem.
Mamy hartowane szyby, wodoodporne przewody i generator.
Przestańcie jęczeć.
Leje jak z cebra.
Gnojki pływały w rzece razem z przeklętymi wężami.
Jak Boga kocham, mają zero instynktu samozachowawczego.
Na co mi te dzieci?
Mam ci przypomnieć, kotku?
Wujek Sam czasem sypnie groszem.
Właśnie.
Jesteśmy głodni.
- Cholera jasna. - Skąd żeś się wzięła?
To steki?
Nie twój zakichany interes.
Masz.
Specjalność twojej mamusi.
Dobrze wiesz, że macie zakaz wstępu do piwnicy.
- Właśnie. - Zasuwaj na górę.
Doktorze.
Możemy zająć chwilę?
Momencik. Jak skomentuje pan dzisiejszy wypadek z udziałem rekina?
Jaki wypadek?
Para w Myrtle Beach została zaatakowana przez żarłacza białego.
Świadkowie na miejscu zdarzenia widzieli co najmniej dwa rekiny.
Żarłacze białe nie polują w grupach. To prędzej żarłacze tępogłowe.
Żarłacze tępogłowe, tak.
Tak zwane hieny podwodnego świata.
Żyją w słodkiej i słonej wodzie,
ich szczęki są silniejsze od przeciętnego rekina
i jedzą wszystko, co się nawinie.
Nie do końca, mocno pan przesadza.
Dziękuję za komentarz.
- Cóż… - Chodź.
Ryzyko, że rekin zaatakuje, jest wysokie.
Tak twierdzi ekspert.
Halo?
Jest tu kto?
ZAMKNIĘTE
Halo?
Kurwa. Cholera jasna.
- Hej. - Skarbie?
Wiesz, co zrobisz?
Wyjeżdżasz z miasta?
Robi się nieciekawie.
Bardzo się mar…
POŁĄCZENIE PRZERWANE
Mamo?
Oddychaj.
Po prostu oddychaj.
KOJĄCA MUZYKA DO PORODU
Kurde.
UDERZENIE HURAGANU
Wiele dróg jest nieprzejezdnych.
Jeśli zostajecie w domu,
policja prosi o zapisanie danych kontaktowych markerem na ramieniu,
co ułatwi identyfikacje ciał po przejściu huraganu…
Do cholery!
Lisa!
Stój!
- Co? - Musisz zawrócić.
Co mówisz?
Drzewo się zawaliło, prawie zepchnęło mnie z drogi.
Musisz zawrócić.
- Wycofaj i jedź za mną. - Dobra.
Lisa, jedź! Może się przeciśniesz.
Jedź na wyższy teren.
No jedź.
Dam radę. Uda mi się.
Dawaj!
Co za rzęch.
No jedź.
Boże, nie!
Jedź, kurwa!
Ja pierdolę.
O ja pierdolę.
Mamy do czynienia z gwałtownymi wiatrami i falą powodziową.
W Annieville fale sięgały pięciu metrów…
Co to było?
Liczę, że poważnie potraktowali państwo nakaz ewakuacji.
Doszło do nas.
- Panie Olson? - Czego?
Billy?
Panie Olson!
Do kurwy nędzy, nie będę się powtarzał.
To lekkie załamanie pogody…
Cholera.
Kurwa mać!
O nie.
Pomocy!
Błagam!
Niech mi ktoś pomoże!
Woda się podnosi, nie możemy tu zostać.
A niby jak stąd uciekniemy? Popłyniemy, kurwa, wpław?
- Nie wiem. - A rurka nie pomoże?
Nie od tego jest?
Nie wymądrzaj się. Rurka do pływania?
Mówię o snorkelu, rurce w aucie.
Chłopak ma rację. Wóz ma dolot powietrza.
Wodoodporna stacja zasilająca też się przyda.
Tak jest.
Nada się.
- Chodź. - Poczekajcie tu.
Boże.
Ja pierniczę.
Gówno widzę.
Pomocy!
- Pomóżcie mi! - Słyszałeś to?
Co?
Niczego nie słyszę.
Ratunku!
Ktoś tam jest.
Pomocy!
- Tam. - Co ty robisz?
- Tędy. - Ratunku!
- Hej! - Poczekaj.
Pomocy!
Słyszy mnie ktoś?
Ratunku! Na pomoc!
Ratunku!
Idę.
Pomocy.
Ratunku.
Jestem. Wszystko w porządku?
Utknęłam.
Czekaj.
Proszę.
Szybko.
- Nie zostawiaj mnie. - Znajdziemy coś, żeby cię uwolnić.
- Nie idź. - Hej.
Spokojnie, nigdzie się nie wybieram.
Jimmy!
Leć po obcęgi.
Te duże. Są na naczepie.
Jak masz na imię?
Lisa.
Lisa? Cześć, jestem Scott.
Miło poznać.
Jimmy!
Pospiesz się.
Mam!
Już płynę.
Wyciągniemy cię stąd. Daję ci słowo.
Jimmy?
Jimmy!
- Zaraz wrócę. Spokojnie. - Czekaj.
Poczekaj!
Wracaj!
Wracaj tu!
Jimmy.
Jimmy!
- Jimmy! - Ujebał mi rękę.
Boże!
Jimmy!
Rekin!
Płyń!
Szybko!
Rekin!
Płyń!
Rekin!
Trzymam cię.
Straż przybrzeżna wydała 12-godzinny zakaz wypływania z portu
ze względu na silne wiatry i groźne prądy.
Pojawiły się też doniesienia, że autostrada nr 17 została zalana,
a przez rosnący poziom wody zginęło już wiele osób.
Siedemnastka, niedobrze.
- To droga do Annieville? - Tak.
Dale, na pewno nic jej nie jest.
Jezu, spójrz na to.
To przecież były drogi.
Skąd tyle wody?
Wały powodziowe nie wytrzymały?
Jak się tam dostaniemy?
Żeby było jasne.
Odholujemy was z łodzią na autostradę
i możemy płynąć z wami?
Nagrywamy wszystko.
Dobra, jak sobie chcecie. Możemy jechać trochę szybciej?
Nie bardzo.
Ja i Doug zawsze dostajemy sprzęt z drugiej ręki.
Ten rzęch ma ponad 20 lat.
A widzicie tę kamerę?
Nawet pornole kręcą na lepszym sprzęcie.
Billy!
Zwolnij trochę.
Lepiej się, kurna, pospiesz.
Poczekaj, do diabła.
Chodź.
Co?
O kurde.
Szlag mnie trafi.
No i po garażu.
Co? Co to, kurwa, było?
- Nie wiem. - W wodzie pływa pełno szajsu.
Gdzie ten zasrany klucz?
Boże! Billy!
Billy!
Rachel!
Nie…
Billy.
Billy, nie!
Rachel.
Panie Olson!
Nie zostawiajcie nas!
- Hej! - Tam jest rekin!
- Rekin! - Rekin.
Billy, nie!
- Nie! - Nie, Billy!
Kurwa mać!
Co za kupa złomu… Szlag by to.
Kurwa.
O nie. Nie!
Musimy szukać nowej rodziny zastępczej?
O matko…
Nie patrz, Will. Nie patrz.
Pomocy.
Niech ktoś mi pomoże!
Gałęzie mnie przygniotły, nie mogę się wydostać.
Ratunku!
Na pomoc!
Halo?
Wzywam pomoc, dobrze?
Proszę… poczekać.
Nie mogę się ruszyć.
Utknęłam, a woda się podnosi.
Dzwonię w tej chwili.
Nie ma czasu.
W wodzie są rekiny.
Rozszarpały dwie osoby na strzępy!
Wiem coś o tym.
Słuchaj.
Jak masz na imię?
Dakota.
Dakota, jestem w ciąży.
I nie…
nie pozwolę, żeby mały tu umarł, jeszcze zanim weźmie swój pierwszy oddech.
I zanim… go zobaczę.
Dakota?
Jesteś tam?
No dalej. Rusz się.
Pomóż mi, Boże.
Błagam.
Dobra, idę po ciebie.
Dobrze.
Wszystko w porządku. Poradzisz sobie.
Dasz radę.
Dam radę.
No dalej. Dasz radę.
Nie teraz.
Dasz radę.
Właśnie tak.
Dziękuję.
W ciągu 12 godzin spadło 30 centymetrów deszczu.
Huragan przemieszcza się w głąb lądu. Wydano ostrzeżenie przed powodzią.
Szlag.
Rzeka Willow wystąpiła z brzegów, a zbiorniki retencyjne są pełne.
Co to jest?
To dom Dakoty. A to…
Nellie.
Nellie?
Ciężarna samica żarłacza białego, którą śledzimy od trzech lat.
Żarłacza białego? Czyli że rekina?
Tak.
Pod żadnym pozorem nie wyłączaj kamery.
Skoro Nellie tam dopłynęła,
to może tępogłowe…
Chryste Panie.
O w mordę.
- Kurde. - Myślicie, że są w środku?
Zamknijmy drzwi.
Póki czegoś nie wymyślimy.
Dawaj.
Dee!
- Kurde, Dee! - Dee!
Dee, trzymaj się.
Trzymaj się mocno, Dee.
- Ron. - Kuźwa.
Dee.
Idę do ciebie.
Nie, Ron. Nie idź.
- Ron! - Idę.
Ron!
Już dobrze. Nic ci nie jest.
Wszystko w porządku.
Co to było?
Całe miasto się sypie.
Dziękuję.
Jesteś tu sama?
Tak.
Gdzie twoi rodzice?
Tata zmarł dawno temu.
A mama nie żyje od kilku miesięcy.
Przykro mi.
To co robimy? Jaki mamy plan?
Mnie pytasz?
Jestem z Nowego Jorku. Nie znam się na powodziach i huraganach.
Możemy tu zostać.
Jest bezpiecznie.
Jak na razie.
Masz dojście na dach?
Można się wspiąć.
Skoro tu zostajemy,
musimy poinformować ludzi, że tu jesteśmy.
Dać znać helikopterom, zespołom ratunkowym i tak dalej.
Dobrze.
Trzeba dać im jakiś sygnał.
Tak, sygnał.
Wszystko dobrze?
Tak.
Trzymam się, ale…
chyba się zaczyna.
Zaczyna się, czyli że…
- Tak na poważnie? - Tak.
Na poważnie.
Musimy wiać.
Pogięło cię?
Rekiny są i tam, i tu.
Nie ma ich tylko na tym stole.
Ja tu zostaję.
Nigdzie się nie ruszam.
Rozejrzyjcie się.
Niedawno woda sięgała do okna.
Ale już się podnosi.
Albo się potopimy, albo pożrą nas rekiny.
- Jak my… - Musimy odwrócić ich uwagę.
Albo znaleźć coś, co nam pomoże.
Żeby kupić trochę czasu i dostać się na dach.
Jak niby chcesz to zrobić?
No…
Tak sobie myślałem.
Może coś znajdziemy.
Tak.
W piwnicy.
ZAKAZ WSTĘPU
POMOCY
Udało ci się?
Tak.
Zobaczą nas z helikoptera.
Posłuchaj.
Skurcze są coraz częstsze.
- O kurde. - Dobrze powiedziane.
Musimy ustalić, kiedy zacznę rodzić i ile mamy czasu.
- A po co? - Po co?
Bo dom zaraz zawali nam się na głowę.
Albo go zaleje.
Właśnie.
Dobra. To jak to robimy? Jak to sprawdzimy?
Musisz tam zajrzeć i zobaczyć, jakie mam rozwarcie.
- Słucham? - Wierz mi.
Też mi się to nie podoba.
- Ale musimy wiedzieć. - Co?
Ile brakuje, żeby dziecko przyszło na świat.
Co?
Ściągnę z siebie koc,
a ty porządnie mi się przyjrzysz.
Zmierzysz na oko
i powiesz mi, jakie mam rozwarcie.
Jak mam to zmierzyć?
Oceń to na oko.
- W calach czy… - Tak.
W calach poproszę.
Trzy, dwa, jeden.
O Boże.
Coś nie tak? Źle to wygląda?
- Nie wiem. - Jak to nie wiesz?
Widzę coś. Tam w środku.
Chyba. Przepraszam.
To główka.
- Tak. Możliwe. - Jakie rozwarcie?
Powiedziałabym, że…
dwa albo trzy cale. Chyba.
- To dobrze? - Dobrze, bo dziecko niedługo się urodzi.
Czyli niedobrze.
Nie w naszej obecnej sytuacji.
Nie.
Dalej, pospieszcie się.
Straciliśmy zasięg. Nie mamy mapy.
Cholera jasna.
Mocno wieje, pewnie cała sieć padła.
Dakota też nie ma zasięgu.
Może liczyć tylko na nas.
W drogę.
Bierzcie to, co niezbędne. Niepotrzebny ciężar tylko nas spowolni.
To na pewno bezpieczne?
Popłyniemy pontonem przez autostradę podczas huraganu piątej kategorii.
Otoczeni przez rekiny.
Bezpiecznym bym tego nie nazwał.
Nie mamy czasu na pierdoły.
Jedziecie z nami czy wracacie wpław?
Sprzęt wysiadł, nie zgubimy się?
ANNIEVILLE 160 KILOMETRÓW
Dobra, w drogę.
Patrzcie, tam jest jeden.
Tam też.
Co robimy, Ron?
W porządku.
Poczekamy, aż odpłyną.
W lodówce widziałam wielkie steki. Nadadzą się na przynętę.
Super. Od tego zaczniemy.
A co potem?
No tak.
Będziemy strzelać.
Nie bierz za dużo. Musisz tu jeszcze wrócić.
Woda jak na mokradłach.
Dam radę.
Ron?
Pan Olson nie lubi, gdy schodzimy do piwnicy.
No tak.
Ale pana Olsona już z nami nie ma.
Dobra.
W takim razie…
jebać pana Olsona.
- Tak. - No.
Jebać go.
- Tak. - Tak.
Walić pana Olsona!
- Chrzanić Olsona! - Jebać dziada!
Jebać gnoja!
- Jebać go! - Jebać zasrańca!
Co jest?
Pan Olson.
O wilku mowa.
Ta zaraza upieprzyła mi rękę i jeden półdupek.
Płyniemy łodzią autostradą numer 17.
Słucham? Płyniecie?
Nie pytaj. Długa historia.
Ominiemy najgorszy fragment, prawda?
Tak.
Jesteście w spokojniejszym obszarze.
Świetnie. Oby tak zostało.
Dale?
Wały poszły, woda będzie się podnosić.
Jeśli po kogoś płyniecie, radzę się pospieszyć.
Woda szybko się podnosi.
Nie ma wyjścia. Musimy uciekać.
Mówiłaś, że widziałaś łódkę.
Tak, została po tamtych facetach.
Tych, co…
Ale jest daleko.
Chyba możemy tu jeszcze zostać?
W końcu wszystko zaleje.
No dobra, w takim razie…
co robimy?
Nie.
Boże.
Na zewnątrz nie jest teraz bezpiecznie.
Musisz zostać w środku.
Wytrzymaj jeszcze trochę, dobrze?
Proszę cię.
Walić to.
Co robisz?
Idę po łódkę.
Ale na dworze są rekiny.
Słyszałam kiedyś od wujka,
że wibracje przypominają sygnały wysyłane przez ranne ryby.
Od wujka?
Tak, jest biologiem morskim.
Pracuje przy rekinach. Znakuje je i monitoruje.
Muszę znaleźć coś, co wibruje i działa na baterie.
Masz coś przeciwbólowego?
Na wypadek gdybym…
naprawdę rodziła.
Już patrzę.
W porządku.
Masz.
Dzięki.
Ja pierdolę.
Sprytne.
No dobra.
Oby się nie okazało, że wujek pieprzył od rzeczy.
Musimy pogadać o Nellie.
Jest większa od naszej łodzi.
A żarłacze tępogłowe?
Opowiedzieć ci o nich?
A to, do diabła, co?
Patrzcie.
Ja pierniczę.
Dakota?
Dziękuję.
A Rachel, wasza mama? Uciekła?
Zostawiliście nas.
- Co ty wygadujesz? - Tam na dworze.
Chcieliście stąd odjechać.
No. Żeby sprowadzić pomoc.
Jasne.
Nie pyskuj, Ray.
Jestem Ron.
Przecież mówię.
Jechałem po pomoc, Ron.
Teraz wy musicie pomóc mnie.
Idź tam i sprowadź pomoc. Mam kikut zamiast ręki.
Tam?
No, do wody.
Do wody, w której pływają trzy rekiny?
Które zabiły twoją żonę?
Wiecie, jakie są rekiny.
Dzieciaki im nie smakują.
Odrzuca je wasz smak albo zapach czy coś.
Czysta nauka.
Z tego samego powodu psy nie jedzą swoich kup.
Raz pies Watkinsa walnął klocka i od razu go zjadł.
Jebać Watkinsa.
Walić jego psa i was też.
Leć po pomoc, bo zaraz tu zejdę.
Sporo kasy.
Odłóż to. To nie twoje.
„Departament Skarbu USA.
Miesięczne świadczenie dla rodziny zastępczej, 1500 dolarów”.
Dostajesz na nas tyle kasy?
Ty jesz steki, a my suchy chleb?
To nie tak, synu.
Słowo.
Kocham was.
Słuchaj no.
Jedną rękę mam sprawną i nie zawaham się jej użyć.
To nie jest, kurwa, prośba, tylko rozkaz!
Wskakuj do tej zasranej wody i…
Jakbyś nie zauważył, Billy, wszystko jest zalane.
Nikogo tu nie ma. Nie ma dróg, nie ma aut.
I nie zapominajmy o pieprzonych rekinach.
Sam się, kurwa, ratuj.
Ty chytry gnoju bez ręki i połowy dupy!
Ty jebany gnojku.
Mendo jedna.
Kopnęłaś mnie prosto w twarz, ty franco.
Idź teraz.
Póki są zajęte.
Idź, szybko.
FARBA
Szybko, Ron.
Właź na górę.
Kurde.
Nic się nie dzieje. Spokojnie.
Wszystko gra.
Wszystko w porządku.
Nic nam nie grozi.
Włącz się.
Cholera.
Dokąd one płyną?
Spadły łącznie 43 centymetry deszczu.
Niektóre miasta nie mogą liczyć na żadną pomoc.
Wiele rzek wystąpiło z brzegów, powodując jeszcze większe powodzie.
Nie mamy kontaktu z Sandy Beach, Annieville i Whitford.
Modlimy się za ich mieszkańców.
Trudno sobie wyobrazić, co im grozi.
Chryste Panie.
Wszystko zalane. Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Płyń prosto.
Wpłyniemy do Annieville od zachodu.
Skąd pomysł, żeby zająć się rekinami?
Nie lepiej trzymać się od nich jak najdalej?
Wychowałem się nad rzeką Zambezi.
Przepiękne miejsce.
Ale w tej rzece żyło zwierzę, którego śmiertelnie się baliśmy.
Rekin.
Nie, hipopotam.
Jest szybki, bardzo silny i zawsze broni swojego terytorium.
Pewnego dnia szukałem w rzece raków.
Nagle zjawił się hipopotam.
Moja mama stała na brzegu i krzyknęła, a ja zamarłem.
Gdy hipopotam miał się na mnie rzucić, zatrzymał się i zaczął się szarpać.
Jakby coś go dusiło.
Zaatakowały go dwa potężne żarłacze tępogłowe.
W tamtej chwili
ujrzałem w oczach hipopotama coś, czego nigdy nie widziałem.
Strach.
Pobiegłeś do lepianki po włócznię?
Nie. Pobiegłem do mieszkania, wezwałem policję i zjadłem pizzę.
To Mozambik, a nie jebana Księga dżungli.
Wybacz.
Od tamtego momentu
zafascynowałem się tym stworzeniem, którego lękały się nawet hipopotamy.
A odkryłeś, czego się boją te rekiny?
Rekinów większych od siebie.
Niekiedy prąd potrafi je zdezorientować.
Poza tym niczego się nie boją.
Zasięg wrócił.
Jezu.
Co jest?
Widzicie te znaczniki? To rekiny.
A to Annieville.
Zwolnij.
SIŁY SPECJALNE
Dakota!
O nie.
Dakota!
Zaczyna się. Zaraz tu będzie.
Muszę, kurna, wyluzować.
Wszystko pod kontrolą. Spokojnie.
KOJĄCA MUZYKA PO PORODU
To steki z kością?
Nie wiem. Nigdy nie jadłem.
Ale się nadadzą.
Pewnie.
Do czego?
Zależy, co jest tutaj.
A broń?
Nie udało się.
Dawaj.
Nie zawiedź mnie.
DYNAMIT
Tak. Matko Boska.
I jeszcze raz, mocno.
Kurwa mać!
W porządku.
Dasz radę.
Gdzie jesteś?
Trzymam cię. Spokojnie.
Już dobrze.
Nic ci nie jest.
- Mama cię trzyma. - Lisa!
Cholera.
Jestem.
Mamusia musi skopać dupę kilku rekinom.
Nie.
Lisa, prawie jestem.
Wytrzymaj.
Lisa!
O cholera.
Czekaj. Co my robimy?
Rzucasz mięso, rekiny je capną i bum – wylecą w powietrze.
Aha. No to uwaga.
Rzucaj.
Co jest?
Gdzie się podziały?
Wibracje. Na to się rzucają.
Widziałem w telewizji.
Dobrze gada.
Dalej, ruszcie dupy.
- Chodźcie tu! - No dalej!
Chodźcie po nas! No dalej!
Chodźcie tu!
- Dalej. Tu jesteśmy! - Kurde, płyną tu.
Kurna.
Jezu.
Kurwa. Wiejemy.
Szybko.
No dalej!
Nie znoszę tego swetra.
- Rusz się, Ron. - Szybko!
Jazda!
Will!
- Uciekaj! - Szybko!
Trzymam go.
Podaj rękę.
Trzymaj go.
Wujku!
Oby wypaliło.
Płynie następny.
O ja pierdolę.
Joe Sprinkle, oglądalność wywali poza skalę.
- Szybko. - Zaraz wybuchnie.
Ej, Will. Tego na bank nie widziałeś w telewizji.
Zadziałało.
Udało się!
Dało radę!
- Tak! - Udało się, Dee!
Szybko, podaj rękę.
I w górę.
Daliśmy radę!
Spieprzajmy stąd.
OGRANICZENIE PRĘDKOŚCI: 25 KM/H
- Wujku. - Tak?
Nic ci nie grozi.
Już dobrze.
Wszystko dobrze. Jesteś bezpieczny.
Brian, zabierz nas stąd.
Już się robi.
Mogę?
Pewnie. Proszę.
Dzięki.
Lisa, skarbie. Dzięki Bogu.
Nic ci nie jest? Nie mogłam się do ciebie dodzwonić.
- Tak się martwiłam. - Mamo, przedstawiam ci twojego wnuka.
Jaki piękny.
Dokąd jedziemy, Ron?
Do domu.
Czyli gdzie?
Nie wiem.
W bezpieczne miejsce.
Może na Florydę?
Można odnieść wrażenie,
że co miesiąc słyszymy o nowej nawałnicy stulecia.
Huragan Henry uderzył we Wschodnie Wybrzeże
i zdziesiątkował miasteczko Annieville.
Ta potężna nawałnica zniszczyła wały powodziowe
i wpuściła do miasta coś, co nigdy nie powinno się tam znaleźć.
Mama byłaby z ciebie bardzo dumna.
Bardzo.
Była dumna, gdy miałam sześć lat i przerobiłam obrys dłoni na indyka.
Fakt.
Więc myślę, że masz rację.
INNY STATEK, A PROBLEM TEN SAM
Do kurwy nędzy.
Napisy: Marta Makieła